wat groeit er in de fruittuin?

Het eerste groeiseizoen zit er bijna op. Nog geen overweldigende oogsten, maar voor dit eerste jaar zijn we al blij als we af en toe wat frambozen kunnen plukken. Wat zijn ze hier lekker zoet. En één courgetteplant is goed voor vele courgettes. Dat geldt natuurlijk ook voor de tomatenplanten, hoewel die in een vroeg en groen stadium door de kinderen werden geplunderd. Het is wel aardig dat ze hun visitekaartje hebben achtergelaten.

Gelukkig hangen er nog een paar die hopelijk kunnen afrijpen.                                       De aardappelen voelen zich wel thuis op de kleigrond. Nog even en ze kunnen worden gegeten.Een hele rug werd ingezaaid met venkelzaad. die staan nu als een borsteltje boven de grond. Ze zullen niet helemaal meer in bloei komen, maar waar venkel staat, hebben onkruiden minder kans. Sommige onkruiden zijn trouwens goed eetbaar en niet alleen erg gezond maar zelfs lekker! (hangt er natuurlijk wel een beetje van af hoe je ze bereidt). Daarover later meer.                                                                                            De mais was een gift van de schooltuin. Er hangen al kwastjes uit de kolven. Bijna tijd om ze te oogsten.

 

 

 

 

Er werd een beuk geveld

Het was een monumentale beuk die groeide op de hoek waar de Heemtuin begint. De beuk nam veel licht weg voor de bewoners van het nieuwe zorgcomplex. Hij moest dus weg. Maar monumentale bomen kun je niet zomaar omhakken omdat het wat donker is in huis, dus moest er een echt geldige reden worden aangevoerd. Verplakking van de stam. De zware takken zouden zomaar kunnen afbreken, de stam kon splijten, levensgevaarlijk. Dit was het einde van de beuk.

Of toch niet helemaal?

Een deel van de stam blijft staan. Daar kan een specht op den duur zijn tok-tok-tok op botvieren. De Hedera had de stam al ontdekt, dus over een paar jaar heeft de beuk nog steeds een functie, als klimboom met nestelgelegenheid.

hier kun je de verplakking duidelijk zien

Wij hebben een aantal takken en stompen met man en macht weggesleept om daarmee de paden te accentueren en om op te zitten.

Garmt, Martijn en Frank: zonder jullie lagen de takken en stammetjes nog steeds onder de beuk of waren ze verwijderd door de gemeente. Bedankt voor jullie inzet!                   En ook de mannen van de bomenploeg van de gemeente wil ik bedanken. We hebben weer een hele voorraad houtsnippers en stammetjes. Voor de paden, onze toekomstige paddenstoelenkwekerij, maar ook om te laten verteren tot goede aarde.

 

 

een tuin met potentie

Vorige week heeft Martijn een sculptuur gemaakt als klimrek voor de hemelsblauwe winde. We verwachten over een week of 6 een enorme blauwe explosie van deze Ipomea. wilgentenensculpture van Martijn

De grond is niet ideaal. We hebben tot nu toe geen worm kunnen ontdekken en de planten zijn ongeveer een kwart van de hoogte die ze normaal zouden kunnen bereiken. In de herfst gaat er een paar kuub paardenmest overheen en dan hopen we ook wat wormen te interesseren. We zaaien en planten nu op ruggen.( heuveltjes) dat is beter voor de afwatering van de zware, dichte kleigrond. Als klei zó dicht en vast is voelt alleen de paardenstaart (equisitum) zich thuis. Die gaan we straks oogsten om er een thee van te brouwen, die bladplanten versterkt. Er zit veel kiezelzuur in, ook goed voor mens en dier.  We zullen het zien, volgend jaar.